Διατριβή ενός Αδαούς Μονόλογου πάνω σε άγνωστο θέμα

Διατριβή ενός Αδαούς Μονόλογου πάνω σε άγνωστο θέμα
(αποσπάσματα από κείμενο που διάβασε η ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑσε μαθητές της Α΄ Λυκείου)
Ο ποιητής είναι ο συναγερμός που έχει τοποθετήσει η ποίηση στα τρωτά της σημεία για να μην την διαρρήξουν. Είναι το κόκκινο ματάκι που αρχίζει να βαράει δαιμονισμένα, μόλις περάσει μπροστά από την ακτίνα του ύποπτος, γάτα, κουνούπιή και κάποια σωματώδης αδιαφορία.Ο ποιητής εξαπολύει αμέσως όλες τις αστυνομικές του δυνάμειςπου τρέχουν να συλλάβουν το ερέθισμα.
Πώς γράφεται ένα ποίημα. Με τόσους τρόπους όσοι και οι ποιητές στον κόσμο.Τώρα, πώς γράφεται ένα καλό ποίημα, ε! αυτό πια πραγματικά μόνον ένας θεόςτο ξέρει. Πάντως με σκληρή δουλειά και εσωτερικές αιμορραγίες.Με άγρυπνη τη δυσπιστία του ποιητή απέναντι σ’ αυτό που γράφει.Με γενναιότητα αυτοκριτικής. Σκίζοντας.Τα καλά ποιήματα που γράφτηκαν ανεμπόδιστα απ’ την αρχή ως το τέλος μονορούφι, πιστεύω ότι είναι τόσο σπάνια όσο και η ευτυχία. Ο μύθος της έμπνευσης,που στα φέρνει όλα μασημένα, που την μυρίζεις ως κρίνο και γεννάται θείον ποίημα,έχει καταρριφθεί. Η έμπνευση είναι μόνο η κατάλληλη χρονική στιγμή, ένα ανήσυχο ξυπνητήρι, που εγείρει τη διάθεσή σου από τη μακάρια αφασία της.Από κει και πέρα γίνεται ένας χειρώναξ που κουβαλάει τόνους άμορφο υλικό,από τη μια λύση στην άλλη, από τη μια αστοχία στην άλλη, χτίζει γκρεμίζει,κινείται κάθε φορά σαν αρχάριος, βάζει στη θέση της πόρτας το παράθυρο.Το ανεξήγητο και το θαυμαστό μυστήριο της τέχνης είναι ότι, συχνά αυτήη λάθος κίνησή σου, να βάλεις δηλαδή στη θέση της πόρτας το παράθυρο,αυτή αποβαίνει να είναι η ευτυχισμένη τελείωση του ποιήματος…